پیرو برخی خبرها درباره وضعیت رضا عطاران و بستری شدنش در بیمارستان، علی سرتیپی تهیه‌کننده و یکی از دوستان این هنرمند گفت: جای نگرانی نیست، این بازیگر امروز از بیمارستان مرخص خواهد شد.

کوروش یغمایی _ خواننده، آهنگساز و نوازنده پیشگام موسیقی راک ایران _ با انتشار پیامی خداحافظی خود با دنیای موسیقی را اعلام کرده است. اعلام خبر این خداحافظی در آستانه انتشار آخرین آلبوم این هنرمند با عنوان «پلاک ۴۴» از سوی یک شرکت آمریکایی، صورت گرفته است.

روز گذشته خبرگزاری فارس با انتشار ویدئویی درباره ماجرای تولد آقای بازیگر و بازداشت او و چند تن دیگر از دوستانش افشاگری کرد.

سنجش افکار بینندگان تلویزیون که نتایج آن مدتی پیش منتشر شد، نشان داد که اغلب تماشاگران در بخش سرگرمی بیشتر سریالهای خاطره‌افرین آی‌فیلم را دنبال می‌کنند. البته حیف است که برخی از سریال‌های پرمخاطب آی‌فیلم را فقط با صفت خاطره آفرین به یاد بیاوریم.

مهران غفوریان از مجریان برنامه «بازمانده» که در آن به سمت نمادهای ایرانی سنگ پرتاب می‌شد، از مردم ایران عذرخواهی کرد.

حسین کرمانپور، سخنگوی وزارت بهداشت در شبکه اجتماعی «ایکس» درباره آخرین وضعیت رضا امیرخانی نوشت: «رضا امیرخانی عزیز همچنان در ICU تحت نظر است. به دلیل ضربه وارد شده و داروهای کنترل بیمار، سطح هوشیاری پایین است؛ داروی خواب مصنوعی قطع شده تا ارزیابی دقیق‌تری انجام شود. جااندازی دررفتگی‌ انجام شده و وضعیت اندام پایدار است. امید می‌رود تا امشب ارزیابی بهتری حاصل شود. دعاهای مردم و تلاش تیم درمان همراه اوست.

سایت رضا امیرخانی نوشت: بنا بر تشخیص پزشکان، رضا امیرخانی از چند ناحیه دچار شکستگی و آسیب شده و در بخش مراقبت‌های ویژه تحت نظر و درمان است.

مراسم تشییع و تدفین پیکر هنرمند نام‌آشنای گیلانی، مرحوم ناصر مسعودی، با حضور استاندار گیلان و جمعی از مسئولان، هنرمندان و مردم استان برگزار شد.

احسان کرمی نسبت به ویدئویی از گفتگوی اخیرش که در رسانه های ایران وایرال شده است، واکنش نشان داد.

آکادمی اسکار فهرست ۸۶ فیلم بین‌المللی واجد شرایط بخش بین‌الملل را برای نود و هشتمین دوره از این جوایز منتشر کرد؛ فهرستی که نام «علت مرگ: نامعلوم»، نخستین فیلم بلند علی زرنگار، نیز در آن به چشم می‌خورد.

نسخه با کیفیت فیلم‌ «یک تصادف ساده» به کارگردانی جعفر پناهی در فضای مجازی و اینترنت منتشر شد و در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

مخاطب هنوز شبیه همان دهه هشتاد نیست و امروز بسیار باسوادتر، حساس‌تر، بی‌حوصله‌تر و سخت‌گیرتر است. اگر یک قسمت او را نگه ندارد، هزار گزینه دیگر منتظر اوست.

تلویزیون را روشن می‌کنی که حین شام خوردن یا چرت زدن بعد از یک روز کاری پرفشار و چند ساعت ماندن در ترافیک، دور هم با خانواده، سریال یا مستندی ببینی، اما هرچه شبکه‌های تلویزیون را بالا و پایین می‌کنی، مورد دندان‌گیری پیدا نمی‌شود که نمی‌شود.