کد خبر : 332252
انتشار : 2025/02/04 - 11:58
دسته‌بندی : فرهنگی
چاپ

رضا بابک، بازیگر: من اخراجی صدا وسیما هستم / نامه اش را تا این اواخر داشتم / اوایل انقلاب گفته بودند که ما چیزی به اسم بازیگر نداریم

رضا بابک، بازیگر سینما در گفت و گویی درباره اظهاراتش پیرامون صداوسیما گفت: من اخراجی صدا و سیما هستم. نامه اش را تا این اواخر داشتم، اوایل انقلاب گفته بودند که ما چیزی به اسم بازیگری نداریم چون روی کارت ما نوشته بود بازیگر و ما در تلویزیون به عنوان بازیگر قرارداد داشتیم.

رضا بابک، بازیگر: من اخراجی صدا وسیما هستم / نامه اش را تا این اواخر داشتم / اوایل انقلاب گفته بودند که ما چیزی به اسم بازیگر نداریم

به گزارش سایت خبری مدارا: انتخاب نوشت: رضا بابک، بازیگر سینما در گفت و گویی درباره اظهاراتش پیرامون صداوسیما گفت: من اخراجی صدا و سیما هستم. نامه اش را تا این اواخر داشتم، اوایل انقلاب گفته بودند که ما چیزی به اسم بازیگری نداریم چون روی کارت ما نوشته بود بازیگر و ما در تلویزیون به عنوان بازیگر قرارداد داشتیم.

او گفت: وقتی مدیریت جدید بعد از انقلاب آمد اصلا تعجب کرد که چرا ما رسمی نیستیم. اینقدر سرگرم کار بودیم که حتی از امکانات استفاده نمی کردیم. مثلا در شمال جاهایی وجود داشت که دیگران استفاده می‌کردند اما ما سرمان در کارمان بود ولی نامه‌ای دادند که شما مازادید و من از فردای آن روز دیگر نیامدم.

بابک افزود: دیگر در مقابل بی مهری من چه کار کنم؟ در مقابل بی مهری، آدم ناخودآگاه یک عکس العملی دارد.

رضا بابک در حاشیه جشنواره فجر پس از دیدن میکروفن صداوسیما گفته بود که من سالهاست که با صداوسیما مشکل دارم.

اخبار مرتبط:
حال «ایرج» خوب نیست/ خواننده پیشکسوت در بستر بیماری
حال «ایرج» خوب نیست/ خواننده پیشکسوت در بستر بیماری

خواننده پیشکسوت در بستر بیماری شرایط جسمانی ایرج (حسین) خواجه‌امیری خواننده پیشکسوت موسیقی مساعد نیست و در منزل تحت مراقبت‌های ویژه است.

درگذشت ساینا منصف، هنرمند جوان در پی تصادف
درگذشت ساینا منصف، هنرمند جوان در پی تصادف

ساینا منصف، هنرمند جوان تئاتر بر اثر تصادف درگذشت.

یادداشت | گذشته فراتر از کلیشه
یادداشت | گذشته فراتر از کلیشه

نخستین موضوعی که در خانه جلال جلب توجه می‌کند، وفاداری به اقتصاد بصریِ دهه ۵۰ است؛ اقتصادی که در آن نشانه‌های مدرن امروزی تقریباً حذف شده‌اند و جهان با عناصر ملموس و کم‌زرق‌وبرق ساخته می‌شود؛ تلفن ثابت، نوار کاست، ضبط‌صوت، دفترچه، سیگار، پیپ، چراغ‌های کم‌نور، کتری، مبل‌های ساده، درهای چوبی و چ تلفن عمومی. این جزئیات، فقط لوازم صحنه نیستند؛ آن‌ها شواهد یک نظم زمانی‌اند. تماشاگر از خلال همین اشیا می‌فهمد که با جهانی مواجه است که هنوز در منطق دیجیتال، شتاب‌زدگی و مصرف‌گرایی معاصر زندگی نمی‌کند، بلکه بر پایه‌ کندی، مکث، تماس مستقیم و واسطه‌های مادیِ ارتباط بنا شده است.

ارسال دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق محفوظ است