کد خبر : 188572
انتشار : ۱۴۰۱/۰۱/۳۱ - 00:22
دسته‌بندی : فرهنگی
چاپ

عنایت بخشی خطاب به رئیسی: ۶۰ سال کار می‌کنم و الحمدالله هنوز مستاجرم!

عنایت بخشی از جمله هنرمندانی بود که در مراسم افطار رئیس‌جمهور با هنرمندان شرکت کرد، او در صحبت‌هایی کوتاه خطاب به رئیس‌جمهور گفت ۶۰ سال است کار بازیگری می‌کند، از موقعی که تلویزیون فقط یک کانال داشت تا به حال. بخشی به کنایه اضافه کرد احمدالله هنوز سقفی بالای سر ندارد و خدا را شکر می‌کند.

عنایت بخشی خطاب به رئیسی: ۶۰ سال کار می‌کنم و الحمدالله هنوز مستاجرم!

به گزارش مدارا، مراسم افطار رییس‌جمهور با اهالی هنر از جمله موسیقی، سینما، تئاتر و تجسمی عصر پنجشنبه ۲۵ فروردین برگزار شد.

حمیدرضا نوربخش، منوچهر شاهسواری، جواد شمقدری، شاهین فرهت، امیر دژاکام، مسعود ده‌نمکی، سیدضیاء هاشمی، مرتضی شعبانی، جواد بختیاری و انسیه شاه‌حسینی هنرمندانی بودند که در مراسم افطار با رئیس‌جمهور دغدغه‌ها و پیشنهادات خود را برای رفع مشکلات هنرمندان مطرح کردند.

عنایت بخشی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون نیز از جمله هنرمندانی بود که در این دیدار در صحبت‌هایی کوتاه با رئیس‌جمهور چنین گفت: «من نماینده کانون هنرمندان پیشکسوت هستم که در راس آن آقای عباس عظیمی حضور دارند. بارتان خیلی سنگین است و ان‌شاالله خدا به شما قوت بدهد. کانون ما ۵۰۰، ۶۰۰ عضو دارد و همه‌شان هم مثل من پیرمرد هستند و هنوز سقفی بالای سرشان نیست. من ۶۰ سال است کار بازیگری می‌کنم، موقعی که من وارد تلویزیون شدم فقط یک کانال بود و بیشتر نبود، ۶۰ سال است از آن تاریخ در حال کارم، هنوز هم احمدالله سقفی بالای سرم ندارم و خدا را شکر می‌کنم.»

اخبار مرتبط:
حال «ایرج» خوب نیست/ خواننده پیشکسوت در بستر بیماری
حال «ایرج» خوب نیست/ خواننده پیشکسوت در بستر بیماری

خواننده پیشکسوت در بستر بیماری شرایط جسمانی ایرج (حسین) خواجه‌امیری خواننده پیشکسوت موسیقی مساعد نیست و در منزل تحت مراقبت‌های ویژه است.

درگذشت ساینا منصف، هنرمند جوان در پی تصادف
درگذشت ساینا منصف، هنرمند جوان در پی تصادف

ساینا منصف، هنرمند جوان تئاتر بر اثر تصادف درگذشت.

یادداشت | گذشته فراتر از کلیشه
یادداشت | گذشته فراتر از کلیشه

نخستین موضوعی که در خانه جلال جلب توجه می‌کند، وفاداری به اقتصاد بصریِ دهه ۵۰ است؛ اقتصادی که در آن نشانه‌های مدرن امروزی تقریباً حذف شده‌اند و جهان با عناصر ملموس و کم‌زرق‌وبرق ساخته می‌شود؛ تلفن ثابت، نوار کاست، ضبط‌صوت، دفترچه، سیگار، پیپ، چراغ‌های کم‌نور، کتری، مبل‌های ساده، درهای چوبی و چ تلفن عمومی. این جزئیات، فقط لوازم صحنه نیستند؛ آن‌ها شواهد یک نظم زمانی‌اند. تماشاگر از خلال همین اشیا می‌فهمد که با جهانی مواجه است که هنوز در منطق دیجیتال، شتاب‌زدگی و مصرف‌گرایی معاصر زندگی نمی‌کند، بلکه بر پایه‌ کندی، مکث، تماس مستقیم و واسطه‌های مادیِ ارتباط بنا شده است.

ارسال دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق محفوظ است