صدا و سیمای ایران در مقطع جنگی، مقدار بسیار اندکی به خودش آمد که باید همه را ببیند، اما همچنان در خنثی سازی فضایی که رسانه های «آن وری» علیه کشور تدارک می بینند، ناکام مانده و نتوانسته کار خاصی کند. آقای وحید جلیلی هم نمی‌تواند فقط نان حرکت سحر امامی را بخورد.

در اقدامی بحث‌برانگیز، برنامه تلویزیونی «پاورقی» در حالی به انتقاد از دو روزنامه «سازندگی» و «دنیای اقتصاد» پرداخت که لوگوی این رسانه‌ها را در تصاویر پخش‌شده محو کرده بود؛ این حرکت با واکنش‌هایی همراه شد.

مسعود فراستی گفت: اگر قرار بود به ساز صداوسیما برقصیم کشور اشغال شده بود!

احمد زیدآبادی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، با انتشار متنی در کانال تلگرامی خود با عنوان «انگار ملک شخصی است!» به احساس مالکیت برخی در صداوسیما تاخته است.

سخنان مصطفی کواکبیان در یک برنامه زنده تلویزیونی درباره نقش احتمالی کاترین شکدم در پروژه نفوذ، واکنش‌های شدیدی از سوی رسانه‌های اصولگرا در پی داشت.

یک فعال رسانه‌ای نوشت: «گویا بعد از اظهارات عجیب قائم‌مقام صداوسیما، سازمان امور اجتماعی کشور در نامه‌ای به دادستان کل کشور به عنوان مدعی العموم، تقاضای رسیدگی عاجل به اظهارات وی را کرده است.»

در پی حملات رژیم اسرائیل به ساختمان صدا و سیما، این سازمان اطلاعیه‌های صادر کرد.

لحظاتی پیش اسرائیل به ساختمان صداوسیما حمله کرد.

زاکانی در واکنش به انتصابش به عنوان رئیس صدا و سیما گفت: این موضوع نادرست است، مرا چه به صدا و سیما؟!

مشاور وزیر امور خارجه ادعای مجری نزدیک به سعید جلیلی و تهیه‌کننده برنامه سیاست خارجی در خصوص نامه سخنگوی دستگاه دیپلماسی به شورای عالی امنیت ملی مبنی بر برخورد با این برنامه به دلیل حمایت از مقاومت یمن را بشدت تکذیب کرد.