عباس عبدی: سال ۹۵ با حداقل حقوق کارگری میشد ۷ گرم طلا خرید اما الان به یک گرم کاهش یافته است
عباس عبدی نوشت: برای اطلاع آقای رییسجمهور یک نمونه را مثال میزنم. در سال ۱۳۹۵، با حداقل حقوق پرداختی به کارگران میشد حدود ۷ گرم طلای ۱۸ عیار خرید، در سال جاری این معادله به حدود یک گرم کاهش یافته است. در واقع عیار پول یکهفتم کم شده است.
به گزارش سایت خبری مدارا: عباس عبدی در یادداشتی با عنوان «هاراگیری به جای یقهگیری» در روزنامه اعتماد نوشت: آقای رییسجمهور در جلسهای درباره تورم و گرانی کالاها، اظهار داشتهاند که نمیدانند برای گرانی یقه چه کسی را باید گرفت؟ خب! اگر پاسخ این پرسش ساده هنوز روشن نشده باشد، به چه پرسش دیگری در کشور میتوان پاسخ داد؟ در واقع آقای پزشکیان چندان تقصیری ندارند، چون پنج دهه است که واقعیت ماجرا را به هر نحوی که هست انکار میکنیم و این انکار به یک عادت فکری تبدیل شده است.
میپرسند که اگر ارز گران شده، چرا کالاهایی که در انبار است و با ارز ارزانتر وارد شده نیز گران شده است؟ پاسخ روشن است اگر به هر دلیلی همین امروز حکومت روابط خارجی خود را اصلاح کند و آقای رییسجمهور هم لازم است به خاطر مردم قدری بیشتر به این مساله توجه کنند و ارز ۳۰ درصد یا حتی بیشتر ارزان شود، تمام کالاهایی که با ارز گران خریداری شده باید با قیمت جدید ارزانتر فروخته شود و مردم نمیپذیرند که به همان قیمت گرانتر بخرند، به این دلیل که خریدار با ارز گرانتری خریده است. پس منطق بازار این است و درست هم هست، شما هم فروشنده باشید همین کار را خواهید کرد، اگر هم ارزان بدهید کسانی هستند که از شما یکجا میخرند و سپس به قیمت روز میفروشند، پس با قیمت نمیتوان جنگ کرد. تنها راه کوپنی کردن کالاهاست که آن هم هزینههای وحشتناک و فساد خود را دارد.
در واقع دولتها برای جبران سیاستهای نادرست خود، رو به سوی قیمتگذاری میآورند و دستگاههای تعزیراتی و عریض و طویل ایجاد میکنند که هم فسادزاست و هم اینکه هزینه سنگینی را بر دوش ملت بار میکند، آقای رییسجمهور میتوانست از بانک مرکزی آمار نقدینگی و تولید را بگیرند تا متوجه شوند، چرا عرضه پول و نقدینگی که در دست دولت است در سال گذشته حدود ۳۵ درصد بیشتر شده، ولی تولید حداکثر ۴ درصد بیشتر شده است. اگر این کار را انجام بدهند، متوجه مسوولیت مستقیم و اصلی حکومت شامل همه نیروهای آن در تورم خواهند شد. شما تبدیل به ماشین پرداخت شدهاید، از طریق تولید نقدینگی، بدون اینکه به مردم پاسخگویی کنید. بخشی از بودجههای پرداختی صرف اموری میشود که هیچ خبری و اطلاعی از آن ندارید. بنابراین به جای یقهگیری در بخش عرضه کالا و خدمات باید به هاراگیری در بخش عرضه پول و نقدینگی بپردازید.
اخبار مرتبط:
