او ترجیح داده است در این برهه زمانی نه مواضع ساختارشکنانه گذشته خود را تکرار کند و نه همچون یک چهره سیاسی وفادار، به رخدادهای اخیر واکنش نشان دهد. حتی برخی اخبار حاکی از آن است که دیدار مردمی وی در هفته گذشته نیز به دلایل نامعلوم لغو شده است.
عبدالرضا داوری، عضو پیشین دفتر احمدینژاد گفت: نوع سیاستورزی احمدینژاد، سیاستورزی اقتضایی است. او بر اساس مبانی نظری و چارچوبهای سیاسی موضعگیری نمیکند، بلکه به فضا نگاه میکند و مختصات خودش را در فضا به نحوی تعریف میکند که منافعش تامین شود. بنابراین نمیتوان توقع داشت که اگر احمدینژاد در یک دورهای در اعتراضات موضعگیری داشت الزاما بر اساس یک نقشه راه باشد.
او تاکید کرد: حضور احمدینژاد در مجمع تشخیص مصلحت نظام برایش بسیار حیاتی است. دسترسی احمدینژاد در سطح حاکمیت بسیار محدود شده و مدیران ارشد کشور و فعالان مدنی تمایلی به ارتباط گرفتن با او ندارند. بنابراین دسترسیهای خبری و اطلاعاتی احمدینژاد در سطح جامعه بسیار محدود است. حضور او در مجمع تشخیص باعث میشود در کمیسیونها شرکت کند و صاحبمنصبان را ببیند و بولتنها به دستش برسد و حضورش به همین دلیل برای خودش امر حیاتی است.
این فعال سیاسی ادامه داد: قبل از انتصاب اعضا در مجمع معمولا از آنها سوال میشود که قرار است برای شما حکم صادر شود و آقای خاتمی و روحانی حاضر نشدند عضویت داشته باشند. اما برای احمدینژاد کلیدی است چون اگر در مجمع حضور نداشته باشد عملا به پارکینگ تاریخی منتقل میشود. بنابراین حاضر است هر امتیازی بدهد که مورد غضب قرار نگیرد تا از ظرفیتهای مجمع برای فعالیتهای خودش استفاده کند.
داوری اظهار کرد: احمدینژاد در سالهای اخیر تلاش میکرد تا چهره اپوزیسیوننما از خود به نمایش بگذرد، اما با انتصاب در مجمع خلع سلاح شد. حکمت انتصاب احمدینژاد این بود که نشان داد او کارمند جمهوری اسلامی است و نمیتواند در موقعیت اپوزیسیون نظام وزن داشته باشد. بنابراین احمدینژاد نقش اپوزیسیون را کاملا از دست داد و خودش را به کادر نظام برد.
