اسم عجیب طرح ضدایرانی اسرائیل

به گزارش  مدارا از فارس، «بنی گانتز» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی امروز (چهارشنبه) در نشستی با سفرای ۸۰ کشور گفت که جهان باید ایران را تحت فشار بگذارد تا در غیاب توافق، از پیشبرد برنامه هسته‌ای خود دست بردارد.

وی در ادامه، مدعی شد: ما در یک مسابقه با زمان هستیم. از اوت، ایران اورانیوم ۶۰ درصدی خود را از ۱۰ کیلوگرم به ۵۰ کیلوگرم افزایش داده است. به دفن وسایل [هسته‌ای] خود در مخفیگاه‌های زیرزمینی ادامه می‌دهد و آبشار دیگری در فردو نصب کرد.

به گزارش روزنامه صهیونیستی «جروزالم پست»، وی در اشاره به توافقی که در وین در حال مذاکره بوده، ادعا کرد که برخلاف آن، یک توافق هسته‌ای خوب «توافقی است که تاریخ انقضا نداشته باشد که به ایران مشروعیت بدهد تا برنامه هسته‌ای خود را پس از پایان آن پیش ببرد و همچنین با نظارت گسترده در همه جا و در هر زمان و نظارت بر موشک‌های بالستیک که ایران در حال توسعه آن است، همراه باشد.»

این مقام صهیونیست سپس مدعی شد که اگر توافقی وجود نداشته باشد، جهان باید «طرح ب» را اجرایی کند که به گفته او، «استفاده از زور، استفاده از فشار اقتصادی و استفاده از فشار دیپلماتیک» است.

اخیراً وبگاه خبری «آکسیوس» به نقل از یک مقام ارشد وزارت خارجه آمریکا و یک مقام اسرائیلی گزارش داد که «آنتونی بلینکن» وزیر امور خارجه ایالات متحده از «نفتالی بنت» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی و دیگر مقامات اسرائیلی خواسته که جایگزین خود برای یک توافق هسته‌ای با ایران که غنی‌سازی اورانیوم تهران را محدود می‌کند، ارائه کنند.

به ادعای این وبگاه آمریکایی، رژیم صهیونیستی همراه با متحدان عرب خود در منطقه مخالف بازگشت آمریکا به توافق هسته‌ای است. مقام‌های اسرائیلی گفتند که بنت به بلینکن گفته که می‌توان مانع ایران از حرکت به سمت غنی‌سازی اورانیوم تا سطح نظامی ۹۰ درصد شد، در صورتی که تهران بداند ایالات متحده و کشورهای اروپایی تحریم‌ها را به سطحی که علیه روسیه اعمال کرده‌اند، افزایش خواهند داد.

طبق این گزارش، بنت همچنین به بلینکن گفت که توافق هسته‌ای تنها برای چند سال یک راه‌حل «سطحی و موقتی» خواهد بود و در عین حال میلیاردها دلار به ایران می‌دهد که بتواند از آن برای «فعالیت‌های بد منطقه‌ای و تسلیح نیروهای نیابتی‌اش» استفاده کند.

گروهی از تحلیلگران، اختلافات ابراز شده از سوی مقام‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی در خصوص ایران را بخشی از تقسیم کار میان دو طرف در راستای بازی «پلیس خوب-پلیس بد» برای گرفتن امتیازات حداکثری از ایران در مذاکرات هسته‌ای می‌دانند.