وزارت خانواده و جوانان تشکیل می شود؟

برای دهه‌ها، سیاست داخلی ایران بر پایه الگوهای کلاسیک جامعه‌شناسی سیاسی تحلیل می‌شد؛ صنف، طبقه، گروه اجتماعی سازمان‌یافته. این مدل‌ها زمانی کارآمد بودند که جامعه ساختارمند، قابل پیش‌بینی و مبتنی بر نهادهای رسمی بود. اما امروز، این الگوها فروپاشیده‌اند. اصناف دیگر قدرت بسیج گذشته را ندارند، طبقات اجتماعی سیال شده‌اند و نیروهای اجتماعی کلاسیک جای خود را به شبکه‌های غیررسمی، پراکنده و دیجیتال داده‌اند. جامعه امروز نه در قالب «طبقه» که در قالب «شبکه» رفتار می‌کند؛ شبکه‌هایی که مرزهایشان نامرئی است و قواعدشان مستقل از نهادهای رسمی. در کنار این تحول، محیط‌های جدیدی برای سیاست‌ورزی ظهور کرده‌اند.

پیش از این ناصر امانی، عضو شورای شهر تهران از قرارداد تبلیغاتی ۵ هزار میلیارد تومانی شهرداری با صدا و سیما خبر داده بود، اما امروز علیرضا زاکانی، شهردار تهران در پاسخ به پرسش خبرنگار ما، این رقم را تکذیب کرد و گفت: «آن بنده خدا براساس اطلاعات نادرستی صحبت کرده است. این صبحت، اشتباه است و این حرف‌های اشتباه که می‌زنید، باعث می‌شوید که مردم دچار مشکل شوند.»

فعال سیاسی اصولگرا می گوید: نارضایتی مردم فقط در نداشتن «نان، سبزی، رب گوجه فرنگی، گوشت، مرغ و ماهی و…» نیست، که نفوذی‌های داخلی و خارجی آدرس غلطی را به مردم القاء می‌کنند، بلکه چون مردم ما فرهنگی، دیندار و دوستدار نظام اسلامی هستند، توجه‌شان بیشتر به توهین به «کرامت»، نادیده گرفتن «حقوق شهروندی» و نیز «تعیین سرنوشت توسط خودشان» توسط بی‌تدبیری مجریان و باند فساد است.