قاسم محبعلی: ترامپ نمیخواست قبل سفرش به منطقه مذاکرات شکستخورده اعلام شود
تحلیلگر مسائل سیاست خارجی گفت: شاید استراتژی ایران و آمریکا این باشد تا یک زمانی که لازم می دانند مذاکرات را ادامه دهند، به این امید که شرایط عوض شود.
به گزارش سایت خبری مدارا: نامه نیوز نوشت: دور چهارم مذاکرات ایران و آمریکا به پایان رسید؛ تهران این دور از گفتگوها را دشوار اما مفید توصیف کرد و واشنگتن نیز آن را دلگرمکننده خواند. قرار است دو بعدی مذاکرات روی مسائل فنی باشد؛ از این رو کارشناسان خوشبین معتقدند گیر کار در موضوع «غنیسازی» است و ایران می خواهد به طرف آمریکایی برای صلح آمیزبودن غنی سازی 3.65 تضمین فنی بدهد اما کارشناسانی که نگاه بدبینانه دارند، این اتفاق را با مذاکرات بهار سال 1400 شبیه می دانند و معتقدند «در آن سال نیز تمام مفاد توافق آماده بود و چند جلسه پایانی به صورت نمایشی برگزار شد اما در نهایت ایران حاضر به امضای آن نشد».
قاسم محبعلی درباره نگاه مثبت تهران و واشنگتن به چهارمین دور مذاکرات هسته ای گفت: حتما مذاکرات پیچ و خم خواهد داشت. به نظر می رسد با توجه به شرایط تصمیم طرفین آن است که مذاکرات را قطع نکنند چون روز دوشنبه 22 اردیبهشت قرار است ترامپ به خاورمیانه بیاید، علاقمند نبود که مذاکرات دور چهارم منفی و شکستخورده اعلام شود چون این مسئله سفر او را به خاورمیانه تحت تأثیر قرار می داد. ایران هم تصمیمش را گرفته که مذاکره کند چون می داند جایگزین مذاکره جنگ است.
وی افزود: ایران پذیرفته که برنامه هستهایاش صلحآمیز باشد، آمریکا هم تأکید دارد که برنامه هسته ای ایران باید صلح آمیز باشد اما ایرانی ها بر ادامه غنی سازی تأکید دارند و آمریکایی ها می گویند ادامه غنی سازی ممکن است به ساخت بمب منجر شود. حالا اینکه چطور دو طرف با هم به نقطه مشترک برسند، موضوعی است که در جریان مذاکرات فنی و تکنیکی روشن شود.
این کارشناس مسائل سیاست خارجی درباره تعارف دیپلماتیک بودن نگاه مثبت طرفین بعد از مذاکرات دور چهارم اظهار کرد: بالاخره هر گفته ای در شرایط خاص خودش معنا دارد، شاید طرفین در شرایط کنونی تصمیم گرفتند مذاکرات را مثبت بدانند.
وی درباره نقض شدن ضرب الاجل ویتکاف برای به نتیجه رسیدن مذاکرات یادآور شد: هر طرفی قبل از ورود به اتاق مذاکره سیاست های حداکثری اش را اعلام می کند تا به زعم خود، طرف مقابل با پیشنهاد مثبت پای میز گفتگو بیاید. در واقع این یک نوع تکنیک مذاکراتی است و آمریکا می خواست با این نوع فشار ایران را وادار کند تا پیشنهادی را روی میز بگذارد که زمینه پیشرفت در گفتگوها را فراهم بیاورد.
محبعلی درباره میزان طولانی شدن مذاکرات گفت: این موضوع بستگی به روند مذاکرات دارد. البته در مذاکرات این امکان وجود دارد که دو طرف گام به گام تا جایی پیش روند اما نهایتا در یک نقطه متوقف بماند و اگر آن نقطه حل نشود شاید کل مذاکرات به هم بخورد.
وی درباره تکرار تجربه مذاکرات هسته ای بهار 1400 اظهار کرد: امکان دارد این اتفاق بیفتد. شاید استراتژی ایران و آمریکا این باشد تا یک زمانی که لازم می دانند مذاکرات را ادامه دهند، به این امید که شرایط عوض شود. مثلا شاید ایران فکر می کند اگر تا اکتبر مذاکرات را ادامه دهد و اسنپ بک فعال نشود امکان دارد شرایط تغییر کند بنابراین سعی می کند تا آن زمان مسیر مذاکرات مثبت پیش رود. از طرفی آمریکایی ها نیز با توجه به موضوع جنگ اوکراین، جنگ غزه و مسائل شان با اسرائیل ترجیح می دهند فضای بین خود و ایران را آرام نگه دارند تا وقتی خیال شان از آن موضوعات راحت شد، موضع شان را دوباره نسبت به ایران سخت کنند.
این کارشناس مسائل سیاست خارجی درباره نزدیک بودن به پایان مهلت 2 ماهه ترامپ برای مذاکرات هسته ای اظهار کرد: همه اینها امکان دارد بازی تبلیغاتی برای فشار به طرف مقابل باشد. ترامپ روزی مدعی بود که یک روزه جنگ اوکراین را حل می کند یا از اوکراین خارج می شود اما هیچ کدام از آن دو حالت اتفاق نیفتاد، حالا آمریکا پیشنهاد موضوع آتش بس 30 روزه را مطرح کرد و در مقابل روسیه پیشنهاد مذاکره مستقیم در استانبول را روی میز گذاشت. در واقع دیپلماسی مثل یک بازی شطرنج است که در نهایت دو طرف پات می شوند یا یکی از طرف ها مات می شود.
اخبار مرتبط:
