به گزارش سایت خبری مدارا؛ روزنامه تحت مدیریت حسین شریعتمداری نوشت: آخرین بررسیهای میدانی از شکست پروژه آشوب در پی رویگردانی قاطع بازاریان و قاطبه مردم از مزدوران اجارهای حکایت دارد؛ واکاوی ابعاد این غائله نشان میدهد دشمن با خطای محاسباتی دوباره، قصد داشت مطالبه اقتصادی را به آشوب خیابانی پیوند بزند که با سد محکم بصیرت ملت و اقتدار حافظان امنیت روبهرو شد.
کیهان نوشت: تاریخ انقلاب اسلامی را که ورق میزنیم، مملو از «خطاهای محاسباتی» دشمنانی است که تصور میکنند با یک تکان ارزی یا چند فراخوان در فضای مجازی، کار جمهوری اسلامی تمام است!
اینبار نیز از هشتم دیماه، همزمان با برخی نوسانات ارزی که دغدغههای معیشتی را در میان کسبه و بازاریان ایجاد کرد، محور «غربی- عبری» با تمام قوای رسانهای و دلارهای نجس خود به میدان آمد. آنها تصور میکردند بازار تهران، همان قلبی که به تعبیر رهبر معظم انقلاب همیشه برای انقلاب تپیده، اینبار قرار است ضربآهنگ فروپاشی را بنوازد. اما آنچه در صحنه واقعیت رخ داد، چیزی جز رسوایی برای اتاق فکرهای واشنگتن و تلآویو نبود.
یک مقایسه آماری ساده میان تجمعات پراکنده اغتشاشگران و حضور میلیونی مردم در مناسبتهای مذهبی و ملی، عمق تنهائی دشمن را نشان میدهد. در حالی که کل جمعیت آشوبگر در شلوغترین حالت در سراسر کشور به چند هزار نفر (آن هم به صورت لکهای و نقطهای) نمیرسید، برخی آمارهای لرزه بر اندام ضدانقلاب انداخت:
حضور بیسابقه جوانان(حدود۱.۵ میلیون معتکف) در مراسم اعتکاف امسال، آن هم با رشد ۳۰ درصدی نسبت به سال گذشته، نشان داد که ریشه جوان ایرانی در معنویت است، نه در دلارهای نایاک و موساد.
از طرفی، حضور نیم میلیون زائر در ششمین سالگرد شهید سلیمانی نشان داد، الگوی مردم «حاج قاسمها» است، نه تروریستهای خیابانی.
همچنین برگزاری مراسم گرامیداشت ۹ دی در ۹۰۰ نقطه کشور ثابت کرد که حافظه تاریخی ملت ایران بیدار است و اجازه تکرار سناریوهای سوخته را نمیدهد. این تضاد آماری ثابت میکند که «مردم» در منطق دشمن، یعنی چند صد نفر آشوبگر که با اپلیکیشنهای رمزنگاری شده هدایت میشوند، اما در واقعیت، مردم همانهایی هستند که در صفهای اعتکاف و تشییع شهدا ایستادهاند.
امروز جمهوری اسلامی در اوج اقتدار، لیدرهای اجارهای را به پنجه عدالت میسپارد و همزمان گوش برای شنیدن مطالبات به حق اقتصادی مردم دارد. دشمن باید بداند که ایران نه لیبی است و نه سوریه و ونزوئلا؛ اینجا سرزمین مردمانی است که شاید از مشکلات گله داشته باشند، اما هرگز اجازه نخواهند داد پوتین سرباز آمریکایی یا دلار موساد، تعیینکننده سرنوشتشان باشد. آشوب ۱۴۰۴ نیز مانند اسلاف خود به زبالهدان تاریخ پیوست و آنچه باقی ماند، عزت ملتی است که در میانه آشوب، راه ایمان و میثاق با ولایت را برگزید.