یادداشت | کمبودها در ورزش، مشکل یا مسئله                                          

به گزارش سایت خبری مدارا؛ ابراهیم گودرزی دانشجوی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در یادداشتی که در اختیار مدارا قرار داد نوشت: زمانی یکی از روزنامه نگاران معروف گفته بود “در کشور ما خیلی موضوعات مشکل هستند ولی مسئله نیستند”. به نظر می‌رسد این جمله در خصوص وضعیت ورزش در ایران بسیار صدق می کند. هرگاه یک رویداد مهم بین‌المللی در داخل و یا خارج از کشور برگزار می‌ شود بلافاصله نقصان‌های زیرساختی و همینطور مشکلات فنی و پایه‌ای نمودار و در پی آن اظهار نظرها و تاسف‌ها در سطح جامعه به خصوص از سوی علاقمندان به ورزش روانه فضای رسانه‌ای می‌گردد.

کارشناسان مختلف در مورد کمبودها و نتایج آن برای ورزش کشور سخن می‌گویند. اما تقریباً با همان سرعتی که این موضوعات در فضای جامعه ورزشی مطرح می‌شوند با همان سرعت نیز به دست فراموشی سپرده و یا بسیار کمرنگ می‌گردند. شاید به طور ساده بتوان گفت در ورزش ایران نداشتن زیرساخت‌های کافی و مناسب و همینطور برنامه‌ریزی پایه‌ای و علمی در خصوص حوزه فنی “مشکل” هست اما “مسئله” جامعه ورزشی نیست. از این جهت مشکل است که کمبود می‌باشد اما مسئله نیست چون تبدیل  به دغدغه دائمی و درگیری ذهنی اهالی ورزش نمی گردد. در مقام مقایسه می‌توان برخی مسائل و دغدغه‌های اهالی ورزش را برشمرد. به عنوان مثال برای بسیاری از پیشکسوتان و هواداران یک تیم فوتبال، خریدن یا نخریدن یک بازیکن تبدیل به مسئله و دغدغه می‌شود، ساعت‌ها بر سر آن صحبت می‌کنند و حتی اگر لازم باشد به قصد فشار به مسئولین باشگاه دست به تجمع می‌زنند. اما برای همین افراد نداشتن یک زمینه تمرین مناسب، نبود برنامه‌ریزی جدی و بلند مدت در خصوص استعدادیابی و ایجاد درآمدهای پایدار و کافی مسئله نیست. نشان به آن نشان که هرگز اتفاق نیفتاده است که به خاطر این دست از کمبودها دست به تجمع و تحصن بزنند و یا با شعارهای خود در ورزشگاه مدیران باشگاه‌ها را تحت فشار قرار دهند.

رئیس یک فدراسیون ورزشی می‌داند که در صورت نگرفتن تعداد مدال‌های مورد انتظار در مسابقات جهانی و یا المپیک به شدت تحت فشار افکار عمومی قرار می‌گیرد لیکن هرگز به خاطر تاخیر در انجام یک برنامه ریزی در استعدادیابی شاهد چنین هجمه‌هایی نخواهد بود. وزیران ورزش در صورت عدم موفقیت در کسب نتایج مناسب در المپیک  تحت شدیدترین فشارها از سوی افکار عمومی قرار می گیرند و یا حتی  ممکن است با فشار آنان بر نمایندگان مجلس در خطر برکناری باشند. اما در خصوص اهمال در ایجاد زیرساخت های لازم برای ورزش با جنین شرایطی مواجه نباشند.

مدیر یک باشگاه فوتبال می‌داند اگر در یک پست بازیکن معروفی را از دست بدهد می‌بایست به هر ترتیبی شده یک جایگزین هم سطح او پیدا کند وگرنه ممکن است با فشار علاقمندان شغل خود را از دست بدهد اما می‌داند چنین مشکلی در صورت از دست دادن چند استعداد نوجوان و آینده‌دار رخ نخواهد داد. تاکنون چنین بوده است که حداقل در حوزه ورزش همگان از مدیران انتظار حل مشکلات را داشتند. ولی می‌بایست به این نکته توجه داشت عموماً مشکلاتی که برای افکار عمومی تبدیل به مسئله می‌گردند شانس حل شدن را دارند و اگر موضوع و مشکلی تبدیل به مسئله نشود تحمل انتقادها برای مدیران مربوطه به شکل غرغرهای گذرا کار  چندان سختی  نیست.