کد خبر : 200341
انتشار : ۱۴۰۱/۰۶/۲۳ - 17:48
دسته‌بندی : فرهنگی
چاپ

اصغر یوسفی نژاد کارگردان سینما درگذشت

اصغر یوسفی‌نژاد کارگران فیلم‌های «او» و «عروسک» از دنیا رفت.

اصغر یوسفی نژاد کارگردان سینما درگذشت

به گزارش سایت خبری مدارا؛ این کارگردان سینما چند روز قبل بر اثر خونریزی مغزی در بیمارستان بستری شده بود و با وجود آن که تحت عمل جراحی قرار گرفت و عمل جراحی هم موفقیت آمیز عنوان شده بود اما  یک ساعت قبل در روز سه شنبه بیست و دوم شهریور ماه در بیمارستان تبریز از دنیا رفت.

جلیل اکبری صحت تهیه کننده فیلم عروسک آخرین فیلم یوسفی نژاد با اعلام این خبر گفت: به دلیل آنکه حال همسر این کارگردان مساعد نیست، اطلاع نداریم که علت فوت دقیقا چه بوده است.

طبق گفته او؛ مراسم تشییع پیکر این سینماگر، چهارشنبه ۲۳ شهریورماه ساعت ۱۰ صبح از مقابل صداوسیما تبریز انجام و در «وادی رحمت» این شهر به خاک سپرده خواهد شد.

اخبار مرتبط:
در اقدامی غیرمنتظره یک خیابان به نام بازیگر زن مشهور درآمد
در اقدامی غیرمنتظره یک خیابان به نام بازیگر زن مشهور درآمد

همزمان با سی و یکمین سالروز درگذشت رقیه چهره آزاد، بازیگر پیشکسوت ایران که عموم تماشاگران او را با فیلم «مادر» به یاد دارند، خیابانی به نام این هنرمند نامگذاری شد.

احمد مسجد جامعی: بهرام بیضایی ایران را می شناخت
احمد مسجد جامعی: بهرام بیضایی ایران را می شناخت

آقای بیضایی با آنکه در سال‌های اخیر به اضطرار به خارج‌نشینی روی آورد، اما می‌توان او را از ایرانی‌ترین هنرمند این سرزمین دانست. او تنها یک هنرمند نبود؛ چه به‌دلیل وجه پژوهشی، چه تدریس، چه ترجمه، اطلاق متفکر به او سزاوارتر است. وجه برجسته آثار نمایشی او چه در تئاتر، چه در سینما و حتی در نوشتار، عمق نگرش متفاوت‌اش به مسائل است و تسلط توأمان‌اش به ادبیات، تاریخ و فرهنگ به‌گونه‌ای است که موضوع در دستان او همچون موم ورز می‌خورد، شکل می‌گرفت و به‌نفع اندیشه‌اش مصادره می‌شد.

جعفر پناهی، کارگردان: سینمای ایران به بهرام بیضایی بدهکار است؛ نه فقط برای آثار او، بلکه برای شرافتی که به اندیشه و هنر بخشید
جعفر پناهی، کارگردان: سینمای ایران به بهرام بیضایی بدهکار است؛ نه فقط برای آثار او، بلکه برای شرافتی که به اندیشه و هنر بخشید

جعفر پناهی، کارگردان سینما در واکنش به درگذشت بهرام بیضایی نوشت: سینمای ایران به او بدهکار است؛ نه فقط برای آثارش، بلکه برای شرافتی که به اندیشه و هنر بخشید. او رفت، اما آنچه ساخت و کاشت، در تصویر، در کلمه و در وجدان ما زنده مانده است.

ارسال دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق محفوظ است