اگر سجدۀ شکر «علی انصاری» تمام شده، محاکمه اش را آغاز کنید

به گزارش سایت خبری مدارا: عصر ایران نوشت: آمار و ارقامی که درباره نقش ویرانگر “بانک آینده” منتشر می شود، چنان رعب انگیز است که اگر روزی گفته شود بانک آینده، توطئه ای طراحی شده در موساد و سیا برای به خاک سیاه نشاندن ایران بود، باور پذیر است.
به عنوان مثال، حامد پاک طینت، اقتصاددان و عضو مجمع فعالان اقتصادی ایران در تحلیلی نوشته است که ۵ درصد از تورم امروز ایران ناشی از اخلالی است که این بانک در اقتصاد ایران ایجاد کرده  است.

همچنین این بانک به تنهایی پایه پولی کشور را ۲۵ درصد بالا برد و ۳۰ درصد از ارزش پول ملی ایران را کاهش داد. یعنی دلار باید به جای ۱۰۸ هزار تومان فعلی ۷۵ هزار تومان می بود.
با این وصف، حدود ۳۰ درصد از همه گرانی های موجود در کشور، از مسکن گرفته تا گوشت و شیر و لبنیات، ریشه در عملکرد بانک آینده دارد.

در ادامه این تحلیل آمده است: بیش از ۹۰% منابع بانک، به پروژه های شخصی مانند ایران مال با حدود ۱۲ میلیارد دلار تسهیلات، مشهد مال، هتل روتانا، فرمانیه مال، بازارهای مبل، آهن و موبایل که همگی کسب و کار شخصی بود اختصاص یافت. بیش از ۷۰ هزار میلیارد تومان وام به ۲۸ شرکت وابسته به عوامل بانک پرداخت شده که عمدتا باز نگشته و به ثروت شخصی تبدیل شده است.

پیشتر نیز نوشته بودیم: آمار‌های منتشرشده از سوی سامانه کدال نشان می‌دهد که این بانک در ۹ ماه نخست سال گذشته، با کاهش ۷۲ درصدی موجودی نقد، بیش از ۹۹ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان زیان خالص ایجاد کرده است. این بدان معناست که بانک آینده در هر ۲۴ ساعت بیش از ۳۶۰ میلیارد تومان زیان خالص تولید و به مردم ایران تحمیل می کند، یعنی هر ساعت ۱۵ میلیارد تومان، هر دقیقه ۲۵۰ میلیون تومان و هر ثانیه ۴ میلیون و ۱۶۶ هزار تومان (بله! هر ثانیه).

می دانید معنای این اعداد چیست؟ معنایش این است که در هر ثانیه ۴ میلیون و ۱۶۶ هزار تومان ضرر به مردم ایران تحمیل می کرده تا فردی به نام “علی  انصاری” بانک بازی کند و با پول هایی که مردم به اعتبار بانک واریز می کنند، پروژه های شخصی اش را پیش ببرد و پول روی پول بگذارد.

جالب اینجاست که این شخص که ملتی را بدبخت و گرفتار کرده، بعد از انحلال بانکش بیانیه داده و در اول آن به سیاق بسیاری از مسوولان ریاکار، پای مقدسات را پیش کشیده که “در تاریخ ۱۳۸۸/۸/۸ در جوار بارگاه ملکوتی حضرت ثامن‌الحجج امام رئوف حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) و با استعانت از ذات اقدس باری تعالی آغاز فعالیت بانک آینده رقم خورد” و بعد مدعی شده که در این سال ها خیلی خون دل خورده و مجاهدت ها کرده و میراث‌های گرانبهایی به یادگار گذاشته و رویاهای دست نیافتنی را محقق کرده است.

در پایان هم نوشته که وجدانش آسوده و قلبش مطمئن است توصیه کرده که بروید به مردم ایران خدمت کنید و گفته من هم می روم سجده شکر به جای آورم.

واقعاً شگفت انگیز است و رعب آور و مایه خجالت: مالک اصلی بانک که اکنون و آینده ملتی را تباه کرده، به جای این که فوراً بازداشت و محاکمه شود، بیانیه می دهد که وجدانش آسوده  است و حال آن قاعدتاً باید به جای بیانیه نویسی، دفاعیه ای که باید به دادگاه بدهد را می نوشت.

در مملکتی که کارگر بیچاره ای مانند ستار بهشتی را به اتهام نوشتن مطالبی در وبلاگ شخصی اش که که به عدد انگشتان یک دست بیننده نداشت،  دستگیر می کنند که به افکار عمومی آسیب زدی و بعد، جنازه اش را تحویل مادرش می دهند، چگونه فردی که در تورم خریدهای روزانه ای که ۹۰ میلیون ایرانی انجام می دهند شریک جرم است و به جسم و فکر همه آسیب زده، راست راست می گردد و بیانیه می دهد و تازه طلبکار است که خون دل هم خورده است؟!

این سوال را باید با صدای بلند مطرح کرد که اگر این حجم انبوه از فساد و خسارت در بانک آینده دروغ است چرا منحل اش کردید و اگر راست است چرا عامل این ویرانگری مغول وار، محاکمه نمی شود؟ چرا خسارتی که وارد کرده، از اموال او برداشت نمی شود؟

وانگهی، آیا علی انصاری در این فاجعه سازی تنها بوده یا شریکانی هم داشته است؟ چه کسانی در تمام این سال هایی که او مدام به اقتصاد ایران تیشه می زد، تبرش را تیز می کرده اند و در قبال این خوش خدمتی، چه عوایدی داشته اند؟ قدر مسلم این است که این حجم از ویرانی نمی تواند محصول کار یک نفر باشد. همین چند ماه پیش، طهماسب مظاهری، وزیر اسبق اقتصاد و رئیس کل پیشین بانک مرکزی فاش کرد که تنها در دولت قبل ۲۰۰ هزار میلیارد تومان به بانک آینده پرداخت شده است یعنی هر روز ۱۹۶ میلیارد تومان به بانک آینده داده اند. آیا قرار نیست مشخص شود چه کسانی و با کدام منطق این کار را کرده اند؟ و چه کسانی یا بهتر است بپرسیم چه جریان هایی در تمام این سال ها، مانع از انحلال بانک آینده می شدند؟

نکته بسیار بسیار بسیار مهم دیگر این است که برخی اقتصاددانان می گویند همین الان، چند بانک دیگر نیز در شرایطی مشابه بانک آینده اند؛ یعنی ضررده هستند و با ادامه فعالیت شان، پایه پولی و تورم را افزایش و ارزش پول ملی را کاهش می دهند. باید به فوریت و بدون وقت وقت، این بانک ها را نیز منحل کرد. نیاز به قضاوت خاصی هم ندارد، عدد  و رقم بانک ها کاملاً مشخص است و بانک هایی که در خط بانک آینده اند،سریعاً باید منحل شوند.

در واقع اگر بخواهیم اوضاع وخیم اقتصادی ایران و مردم ایران را ریشه یابی کنیم می توانیم بگوییم عملکرد بانک آینده و چند بانک دیگر، تقریباً معادل تمام عوامل اقتصادی و سیاسی و بین المللی دیگر، از تحریم ها گرفته تا سوء مدیریت ها و اختلاس ها و… در شکل گیری وضعیت موجود، نقش دارند. لذا اگر انحلال بانک آینده به درستی صورت گیرد، اموال رفته بازگردد، بانک های مشابه نیز سریع و اصولی منحل شوند و پالایشی جدی در نظام بانکی به وجود آید، بخش بزرگی از مشکلات اقتصادی ایران حل می شود یا اساساً به وجود نمی آید.

می گویند دزدی به رفیقش گفت: برویم بانک بزنیم.
دوستش فکری کرد و گفت: ریسکش زیاد است؛ بهتر است به جای این که بانک بزنیم، یک بانک درست کنیم تا مردم با دست خودشان پول شان را بیاورند بدهند به ما.

بعد از تحریر:
از مدعی العموم استدعا داریم سری به علی انصاری بزنند و ببینند اگر سجده شکرش تمام شده، از او بخواهند برای “ادای پاره ای توضیحات” به محکمه برود؛ این کمترین انتظار ملتی است که حالا مشخص شده، یکی از عوامل گرانی و تورم و تنزل ارزش پول شان دقیقاً چه شخصی بوده است.