به گزارش مدارا، آب نیست، اگر هم باشد آنقدر گلآلود و شور است که عملاً بیاستفاده است. بسیاری از روستاییان آبادان از شوری بیش از حد آب، کارشان به درمانگاه کشیده شده و دچار عفونت چشم و مشکلات پوستی شدهاند. بدتر آنکه اهالی خوزستان بابت آب گلآلود و شور، بهای زیادی میپردازند، چراکه باید در هر خانه دستگاه تصفیه آب وجود داشته باشد که برق زیادی مصرف میکند و در نهایت بعد از هزینه آب در هر خانه هم، آب تصفیه نشده و کثیف به دست مردم میرسد!
تقریباً همه میدانند که آب در آبادان شور است و گلآلود بودن آن هم سالهاست مطرح میشود، اما بیتفاوتی مسئولان در حل این مشکل به حدی رسیده که دیگر کسی توان اعتراض به این شرایط را هم ندارد! مدتهاست که جهادگران به آبادان رفته و آستین همت بالا زدهاند تا خودشان به داد مردم این شهر برسند. جهادگران هم دیگر از کمک مسئولان ناامید شدهاند و میگویند در حد توانشان هر کاری که از دستشان بربیاید انجام میدهند، اما متأسفانه حل این معضل همت مسئولان را میطلبد و به دست آنهاست که این مشکل برطرف میشود.
آب شور و تصفیه نشده بلای جان خوزستانیها
مریم بیکپور از جهادگرانی است که از چندین سال قبل به آبادان آمده و در کنار مردم این شهر زندگی میکند تا مشکلات آنها را از نزدیک ببیند و برای رفع آن تلاش کند. این خانم جهادگر در رابطه با مشکلات اخیر آب در آبادان به خبرنگار «جوان» میگوید: «شوری آب به حدی است که بیماران پوستی و عفونت چشمی زیادی به دلیل استفاده از آب بیکیفیت به بهداری مراجعه کردهاند؛ عملاً این آب قابل استفاده نیست و امان روستاییان را بریدهاست.» او با بیان اینکه بزرگترین مشکل مردم خوزستان، آب است، اظهار میدارد:«یک ماه و نیم گذشته درگیر مشکلات آبی شدیم و به سمت قطعی آب رفتیم تا جایی که مردم تا یک هفته آب نداشتند. بعد از اعتراضات و پیگیریها و وقتی آب به دست روستاییان رسید، آبی گلآلوده و شور بود که هر روز هم از روز قبل شورتر شد.»
این خانم جهادگر درباره بیماریهای ناشی از شوری بیش از حد آب اظهار میدارد:«مردم به دلیل شرایط نامناسب بهداشتی و آب غیربهداشتی دچار بیماریهای قارچی و صدفی شدهاند و جهادگرانی چون من از رسیدگی به مشکلات همه ساکنان اینجا عاجزند. همچنین شوری آب در اینجا موجب مشکلات پوستی، عفونی، گوارشی و چشمی شدهاست. پوست ساکنان اینجا پوستهپوسته شده و مژهها و ابروهایشان هم خوره گرفتهاست. علاوه بر این بیماریها، زمین کشاورزان خشک شده و دامها هم در حال تلف شدن هستند. حتی مهمانانی داشتیم که یک هفته به روستاهای آبادان سر زدند که از مشکلات آبی اینجا عاصی شدهبودند.»
گرانی سه برابری آبهای دبهای
بیکپور درباره گران شدن آب آشامیدنی دبهای نیز گلایه میکند و میگوید:«متأسفانه دبه ۲۰ لیتری آب سه برابر گرانتر شده و از هر نظر این روستاها با مشکل تأمین آب مواجه شدهاند.»
او با اشاره به وضعیت نامناسب تصفیه آب در آبادان میگوید:«سالهای سال است مردم به دلیل تصفیه نامناسب آب ناچارند که آب بخرند. آب باید سه بار تصفیه شود تا قابل شرب باشد، با وضعیت آبی که ما مشاهده میکنیم به جرئت میتوانم بگویم که یکبار هم به زور تصفیه شدهاست!» بیکپور به کمکهای سپاه و بسیج اشاره میکند و میگوید:
«بسیاری از مسئولان مردم خوزستان را فراموش کردهاند و این مردم که از کمکرسانی مسئولان ناامید شدهاند از ما درخواست کمک میکنند. در این مدت تا جایی که میتوانستیم با بچههای بسیج و سپاه به ساکنان این منطقه کمک کردیم و با خرید تانکر آب و بطریهای آب معدنی بخشی از مشکلاتشان را برطرف کردیم، اما اینها کافی نیست.» این جهادگر ادامه میدهد:«دیگر کسی نیست که از مشکلات آب خوزستان و به خصوص آبادان و شادگان، خبر نداشته باشد. ما از دولت سیزدهم کمک ویژه برای رفع بحران آب این مناطق مطالبه میکنیم و امیدواریم که مسئولان در دولت سیزدهم یاریمان کنند.»
دامها تلف شدند، محصولات کشاورزی از بین رفت
در همین رابطه شیخ عادل مزعلزاده، جهادگر و مسئول فرهنگی حوزه ابوالفضل نیز به خبرنگار «جوان» میگوید:«متأسفانه چند ماه است که شوری آب به حدی زیاد شده که حتی نمیتوانیم صورتمان را با آن بشوریم. دیگر باید برای وضو گرفتن هم آب بخریم.»
او به آسیبهای ناشی از شوری بیش از حد آب به کشاورزی و دامداری اشاره میکند و میگوید:«این آب شور، حتی برای دامها هم مناسب نیست و باید برای رفع تشنگی دامها، آب خریده شود! متأسفانه با وضعیت فعلی، دامداران و کشاورزان دچار مشکل شدهاند و هیچکس فریادرس آنها نیست.»
مزعلزاده به کمک خیرین اشاره میکند و میگوید: «خیرین زیادی اقدام به خرید و ارسال بطریهای آب معدنی برای ساکنان این مناطق میکنند،اما مشکلات بیآبی و شوری بیش از حد آب آنقدر زیاد است که با این کمکها حل نخواهد شد. رفع این معضل نیازمند عزمی جدی از سوی مسئولان دولتی است که باید توجه بیشتری به آن شود.»
این جهادگر در پاسخ به این سؤال که آیا مشکلات اخیر آب در خوزستان را به گوش مسئولان رساندهاند، میگوید:«از نمایندگان مجلس و مسئولان وزارت بهداشت پیگیر حل مشکلات آبی بودیم و هستیم. برخی از آنها جلسه گذاشتند و صحبتها را شنیدند، اما تا امروز اقدامی نکردهاند.»
این آب که به شدت شور است، بود و نبودش فرقی ندارد. استفاده از آب گلآلود و شور برای همسرم که باردار است، بسیار خطر دارد و ما به ناچار برای شست و شوی ظروف هم از آب معدنی استفاده میکنیم. البته باید بگویم که این آب شور را هم برخی از مناطق ندارند و مشکلات آنها از ما بیشتر است.»
مسئولانی که اعتراضات را میشنوند اما کاری انجام نمیدهند!
عبدالرضا خسروی، جهادگر و معلم بازنشسته درباره وضعیت آب آبادان هم اینگونه به خبرنگار «جوان» توضیح میدهد:«وضعیت آب شرب در آبادان طوری است که حتی برای شست و شو هم نمیتوان از آن استفاده کرد، زیرا که آب همیشه گلآلود است و در این مدت اخیر به قدری شور شده که سلامت ساکنان آبادان را به خطر انداختهاست.»
او ادامه میدهد:«بخشی از آب را برای آزمایش بردند و مشخص شد به قدری این آب آلودگی و میکروب دارد که استفاده آن به سلامت مردم آسیب میزند. به همین دلیل ساکنان این منطقه اعتراض کردند و پیگیر رفع آلودگی آب شدند،اما متأسفانه گوشی نیست که این حرفها را بشنود.»
خسروی اظهار میدارد:«مردم به سازمان آبفای آبادان میروند و اعتراض میکنند،اما متأسفانه در کیفیت آب هیچ تغییری ایجاد نمیشود. این آب حتی برای شست و شوی خودرو هم مناسب نیست، زیرا که به جای تمیز کردن آن، روی خودرو لکههای سفید میاندازد. در واقع ساکنان این منطقه، پول زیادی را بابت آب میپردازند که عملاً به هیچ دردی نمیخورد!»
این معلم بازنشسته با اعتراض به عملکرد نامناسب آبفای آبادان ادامه میدهد:«اگر بخشی از لولهکشی آب خراب شود باید چند هفته با سازمان آبفا تماس بگیریم تا آن را درست کند! آخر هم آنقدر برای تعمیر لولهها نمیآید که خود مردم با پارچه و ابزار دمدستی، آنها را درست میکنند و در واقع خودشان باید مشکل خودشان را حل کنند!»
او میگوید: «مشکلات آب در آبادان به قدری زیاد است که مردم هر روز برای رفع مشکلاتشان به سازمان آبفا مراجعه میکنند. مسئولان این سازمان هم که مدام میگویند پیگیری میکنند، اما در عمل میبینیم که اتفاقی نمیافتد.»
خسروی با اشاره به بیمسئولیتی مسئولان میگوید: «مسئولان برای چه کاری حقوق میگیرند؟! برای شنیدن دردهای مردم؟ یا برای حل مشکلات آنها؟ اگر قرار باشد که مسئولان برای شنیدن و دیدن درد مردم حقوق بگیرند که این کار را هر کسی میتواند انجام دهد. چرا باید وضعیت زندگی مردم آبادان اینطور باشد؟!»
او در پایان به بهای سنگین آب برای ساکنان آبادان و بیکیفیتی آن اشاره میکند و اظهار میدارد:«ساکنان این منطقه بهای بسیار زیادی را برای آب بیکیفیت در اینجا پرداخت میکنند. زیرا که هر خانه تصفیه آب دارد که برق زیادی مصرف میکند، فیلتر دستگاه نیز ماهانه ۵۰هزارتومان خرج روی دستشان میگذارد که باید تعویض شود، به علاوه اینکه پول آب را هم به سازمان آبفای آبادان پرداخت میکنند و در نهایت میبینند که آبی گلآلود و شور به دستشان میرسد که اصلاً مورد استفاده نیست.
حتی اگر آن را بجوشانند هم مورد استفاده نیست؛ چون بو میدهد و بدمزه است! به همین دلیل مجبور میشوند آب آشامیدنی را از طریق بطری و دبه تهیه و خریداری کنند و بابت آن هم پول بپردازند! سؤال من از مسئولان این است که آیا خودشان میتوانند یک ماه در این مناطق و با این وضعیت آب زندگی کنند؟ یا تحمل آن را ندارند؟ اگر آنها یک هفته به اینجا بیایند شاید بهتر مشکلات مردم را لمس کنند.»